ملا نقطی در آشپزخانه

همیشه همین بوده است. شما یک قرص نان انتخاب می‌کنی، در استفاده از کره حد و مرزی نداری، آشپزخانه را به هرج و مرج می‌کشانی، سعی می‌کنی ضایعات ته قابلمه را دور نریزی، به دوستان و خانواده‌ات غذا می‌دهی. دور میز می‌نشینی و در عمل اجتماعی اشتراک غذا با دیگران مشارکت داری، کنراد درباره تمامی حفره‌ها و عیب‌ها درست می‌گفت.

این یک عمل اخلاقی است. مسئله‌ای مرتبط با عقلانیت. اجازه دهید حرف آخر را کنراد بزند. “تاثیر خودمانی آشپزی وظیفه‌شناسانه باعث افزایش آرامش ذهن، توفیق اندیشه و دیدگاه سخاوتمندانه ما در مورد شکست‌های همسایه‌مان می‌شود که تنها شکل نبوغ‌آمیز خوش‌بینی است. این‌ها عناوین احترام و تکریم ما هستند.