هنرمند و زمانه (درباره نبوغ هنری و افسون ادبیات در روزگار پرآشوب)

هر شاعر، به شیوه‌ی خاص خود، در خدمت اندیشه و یا در خدمت پدیده‌ای مادی است. گاهی فقط در خدمت اندیشه، گاهی هم در خدمت اندیشه و هم در خدمت طبیعت مادی، و گاهی فقط در خدمت طبیعت. اما حتی در این حالت آخر هم شاعر طبقه‌ای از آسمان است، گرچه پایین‌ترین طبقه‌اش. چرا که کلمه عنصری بی‌همتا میان همه‌ی عناصر دیگر است و شاعر، در خدمت هر چه باشد، به واسطه‌ی همین عنصر بی‌همتاست که از معنای جهان سر در می‌آورد یا به عبارت دیگر، به جهان روح می‌بخشد. شاعر: آسمان پایینِ نزدیک به زمین.