یادداشت های آدم زیادی

«هرگز نتوانستم حسی را که آن لحظه داشتم، بیان کنم. خاطرم هست که دست بر سینه‌ام گذاشت، خودم را روی کاناپه انداختم و به زمین چشم دوختم؛ اندوهناک بودم و توأمان رضایتمند… چند حس رنج‌آور و وحشتناک هم‌زمان عذابم می‌داد… کسی چه می‌داند؟»